Alicja Helman
Biografia
Alicja Helman urodziła się 19 maja 1935 roku w Radomiu. Była polską teoretyczką i historyczką filmu, eseistką i tłumaczką.
Ukończyła studia muzykologiczne na Wydziale Historii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1955–1973 pracowała w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie, gdzie w 1963 roku obroniła doktorat z zakresu muzyki filmowej (Rola muzyki jako środka wyrazowego sztuki filmowej), a następnie w 1966 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Uwarunkowania materiałowo-techniczne struktury dzieła filmowego.
Była kierownikiem Zakładu Filmu i Telewizji Instytutu Literatury i Kulturoznawstwa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (1973–1986) i Zakładu Filmu i Telewizji Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (od 1986). Tytuł profesorski otrzymała w 1989 roku za badania z zakresu teorii filmu.
Członkini PAU, Polskiego Towarzystwa Semiotycznego, Deutsche Gesellschaft fur Semiotic Studies, International Association for Semiotic Studies. W 1993 doktorat pod jej kierunkiem obronił Jacek Ostaszewski. Była siostrą Zofii Helman.
Wydała liczne monografie i podręczniki z teorii filmu, a także prace nad analizami i tłumaczeniami dotyczącymi mowy filmowej. Wybrane dzieła filmowe: O dziele filmowym (1970 i 1981), Przedmiot i metody filmoznawstwa (1985), Film faktów i film fikcji (1977), Historia semiotyki filmu (1993), Rola muzyki w filmie (1996), Twórcza zdrada. Filmowe adaptacje literatury (1998), Urok zmierzchu. Filmy Luchina Viscontiego (2001), Podstawy wiedzy o filmie (2008), Historia myśli filmowej. Podręcznik (2008), Odcienie czerwieni. O filmowej twórczości Zhanga Yimou (2010).