Bogumił Hoff
Biografia
Bogumił Hoff urodził się w 1829 roku w rodzinie pastora ewangelickiego z Meklemburgii. Uczęszczał do szkół w Lublinie, Krakowie i Raciborzu, gdzie zdał maturę. Wbrew woli ojca, który chciał go skierować na studia teologiczne, wybrał zawód rolnika. Po odbyciu praktyk do 1865 r. był administratorem i dzierżawcą majątków rolnych. Później przeniósł się do Poznania, gdzie wydał podręcznik rachunkowości (1869) i zorganizował polski teatr amatorski. W 1870 r. został wydalony ze miasta przez władze pruskie i zamieszkał w austriackim Cieszynie.
Pasją Bogumiła Hoffa były krajoznawstwo i etnografia. Zmieniając miejsca pobytu prowadził obserwacje porównawcze dotyczące kultury ludowej i utrwalał jej różnorakie przejawy na płótnie i papierze. Podjął współpracę z Oskarem Kolbergiem, który wykorzystał w swoim dziele szereg ilustracji Hoffa. W późniejszych latach wyruszał w teren z aparatem fotograficznym.
Do Wisły Hoff przybył po raz pierwszy w 1882 r., szukając miejsca dla podreperowania zdrowia. Z czasem zafascynował się miejscowością i zaczął przyjeżdżać tu corocznie, propagując jej walory w prasie i wśród przyjaciół. W 1885 r. wybudował tu pierwszą drewnianą willę „Bożydar” (miejscowi nazywali ją „Warszawa”), a nieco później powstały wille „Jasna” i „Janina”. W 1892 r. osiadł w Wiśle na stałe.
Przebywając w Wiśle Hoff zbierał materiały etnograficzne, które pomogły mu wydać w 1888 r. monografię tej miejscowości pod nazwą „Lud cieszyński. Jego właściwości i siedziby. Obraz etnograficzny” (tom I, planowanego większego dzieła „Górale Beskidów Zachodnich”). Wydał także powieść opartą na miejscowych podaniach - „Imko Wisełka”.
Zmarł w Wiśle. Jego ciało spoczywa na starym cmentarzu ewangelickim „Na Groniczku” w Wiśle.
Żoną Bogumiła Hoffa była Jadwiga (Hedwig) von Mellenthin, córka Ottona von Mellenthina i Jadwigi von Marwitz; wdowa po Oswaldzie Kretschmerze. Ślub miał miejsce w 1865 r. w Koźminie, gdzie również urodził się ich jedyny syn Bogdan Hoff.