Edward Emil Arnekker
Biografia
Edward Emil Arnekker (ur. 19 lutego 1898 w Radomiu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) był polskim socjologiem i ekonomistą, wykładowcą, porucznikiem intendentem Wojska Polskiego oraz ofiarą zbrodni katyńskiej.
Syn Ryszarda i Aurelii z domu Gessner. Przed 1914 był drużynowym Drużyny Harcerzy im. Waleriana Łukasińskiego w Łodzi.
W 1918 ukończył wydział handlowy Wyższej Szkoły Realnej Zgromadzenia Kupców w Łodzi. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 2 Pułku Ułanów Grochowskich oraz 9 dywizjonu artylerii konnej.
W latach 1920–1923 studiował w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie. Tam obronił pracę dyplomową O systemie nakładczym w krawiectwie Brzezin. W późniejszych latach studiował cztery semestry na Uniwersytecie Columbia oraz cztery semestry prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów pracował w macierzystej uczelni, w Katedrze Socjologii i Historycznych Nauk Ekonomicznych, następnie w Katedrze Nauk Ekonomicznych Historycznych. Od października 1922 do września 1924, od lipca 1929 do lipca 1933 i od sierpnia 1935 do września 1935 był zatrudniony w Głównym Urzędzie Statystycznym. W GUS opracował m.in. spis urzędników państwowych, uczestniczył w pracach związanych ze spisem ludności i spisem rolnym, badał strukturę drobnego przemysłu, rzemiosła i chałupnictwa. Pracował też w Urzędzie Rady Ministrów. Wykładał w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego w Warszawie i w Wolnej Wszechnicy Polskiej.
Publikował m.in. na łamach Statystyki Pracy, Ekonomisty oraz w wydawnictwach Instytutu Gospodarstwa Społecznego. Działał w ramach Towarzystwa Ekonomistów i Statystyków Polskich, był członkiem zwyczajnym Polskiego Towarzystwa Statystycznego (1938, 1939).
Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy w korpusie oficerów intendentów z dniem 1 lipca 1925. Był przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 16. lokatą w korpusie oficerów intendentów.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 – po agresji ZSRR – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 10.
Upamiętnienie: 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygłomianował go pośmiertnie na stopień kapitana. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości Katyń Pamiętamy Uczcijmy Pamięć Bohaterów.
W ramach akcji Katyń pamiętamy / Katyn Ocalić od zapomnienia, 26 kwietnia 2009 został zasadzony Dąb Pamięci honorujący Edwarda Arnekkera przy Zespole Szkół Publicznych im Kard S Wyszyńskiego w Wierzchowinach.