Ignacy Antoni Adamski
Biografia
Ignacy Antoni Adamski urodził się 1 lutego 1886 roku w Radomiu. Uczęszczał do gimnazjum w Radomiu oraz do Gimnazjum św. Anny w Krakowie, w którym w 1906 roku złożył egzamin maturalny. Następnie uzyskał dyplom doktora wszechnauk lekarskich na Uniwersytecie Jagiellońskim (1912).
Po studiach pracował w Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie. Od 1914 roku był związany z Uniwersytetem Moskiewskim, a od 1915 roku pełnił funkcję ordynatora kliniki uniwersyteckiej.
Po powrocie do kraju w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, uzyskując stopień kapitana. W okresie międzywojennym pracował w szpitalach wojskowych w Grudziądzu, Dęblinie, Piotrkowie Trybunalskim (ordynator w 1919 r.) i Zamościu oraz w Wojskowym Instytucie Sanitarnym. W 1922 roku ukończył kurs radiologii, objął stanowisko naczelnego lekarza 15. pułku piechoty w Dęblinie i awansował na majora.
W latach 1924–1927 pełnił funkcję ordynatora oddziału chirurgicznego Szpitala Okręgowego nr 8 w Toruniu, a następnie starszego ordynatora w 1. Szpitalu Okręgowym im. marsz. Józefa Piłsudskiego w Warszawie.
Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli NKWD w Kozielsku. Został rozstrzelany między 9 a 11 kwietnia 1940 roku w lesie katyńskim. Pochowany w bezimiennych mogiłach; od 2000 roku na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu znajduje się epitafijna tabliczka, a nie jego identyfikacja.
Życie prywatne: był żonaty.
Upamiętnienie: 5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika; awans ogłoszono 9 listopada 2007 roku w Warszawie podczas uroczystości Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów.
Jest jednym z kilkuset lekarzy zamordowanych w Katyniu i upamiętnia go tabliczka epitafijna nr 11 na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.