Jan Borowski
Biografia
Jan Borowski urodził się w Radomiu 31 maja 1912 roku. Był oficerem lotnictwa.
W Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (IX promocja) uzyskał stopień podporucznika ze starszeństwem z 15 października 1936 i 1. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. Został wcielony do 1. Pułku Lotniczego w Warszawie i przydzielony do 113 Eskadry Myśliwskiej. W połowie 1938 roku został zastępcą dowódcy eskadry porucznika pilota Wieńczysława Barańskiego.
1 września 1939 o godzinie siódmej rano 113 Eskadra została poderwana w celu osłony Warszawy przed nalotem niemieckich bombowców. Tego samego dnia po południu Jan Borowski i Jerzy Radomski zestrzelili nad Lasem Kabackim dwa niemieckie Messerschmitty Bf 109. (Niektóre źródła podają, że zestrzelonym pilotem był as Luftwaffe, weteran Legionu Condor, Oberstleutnant Henschke, który zginął we wraku samolotu. Jednak współczesne źródła nie potwierdzają tej informacji).
Po kampanii wrześniowej przez Rumunię przedostał się do Francji. 1 listopada 1939 awansował na porucznika. Podczas pobytu w bazie Lyon-Bron brał udział w kilku startach alarmowych klucza Gr. Ch. III/6, ale do spotkań z nieprzyjacielem nie doszło. Przesunięty na front włoski, a po zakończeniu kampanii francuskiej przeleciał samolotem do Afryki, stąd dotarł do Wielkiej Brytanii.
Otrzymał numer służbowy P-0250 i po przeszkoleniu został skierowany 17 października 1940 roku do dywizjonu 302. W pierwszym swoim locie patrolowym 18 października lądował we mgle i rozbił samolot; zginął. Pochowany na cmentarzu Northwood, grób H 269.