Jan Gottlieb Bloch
Biografia
Jan Gottlieb Bloch urodził się w Radomiu w rodzinie żydowskiej jako syn Selima i Fryderyki Neumark. Ojciec był właścicielem niewielkiej farbiarni. Miał ośmioro rodzeństwa i ukończył szkołę realną w Warszawie.
W wieku 15 lat wyjechał do Warszawy. Początkowo pracował w banku Henryka Toeplitza i uczęszczał do warszawskiego gimnazjum. Po krótkim okresie pracy w administracji dóbr ziemskich na Podolu wyjechał do Petersburga, gdzie zajął się budową kolei i prowadził roboty budowlane przy linii warszawsko-petersburskiej, m.in. budując stację kolejową w Petersburgu. Zgromadził znaczący majątek, co umożliwiło mu powrót do kraju i założenie w 1862 własnego domu bankowego. Wówczas studiował także na uczelniach niemieckich, m.in. w Berlinie, a po powrocie ożenił się z Emilia Kronenberg.
Po osiedleniu w Warszawie Bloch był aktywnym przedsiębiorcą: z czasem zaangażował kapitał w przemysł cukrowniczy, młyny i inne przedsięwzięcia. Najbardziej znany jest z działalności kolejowej: w 1865 zainicjował budowę Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej, a później utworzył Towarzystwo Południowo-Zachodnich Dróg Żelaznych oraz koordynował prace nad koncesją na linię Iwangorod–Dąbrowa Górnicza, którą ukończył w 1885. Dzięki tym sukcesom zyskał pozycję wpływowego finansisty, a w 1883 uzyskał tytuł szlachecki i rangę radcy stanu.
Bloch był aktywny także jako publicysta i ekonomista - opracowywał liczne publikacje i tłumaczenia dotyczące wpływu kolei na gospodarkę Rosji oraz finansów Rosji. Poza działalnością gospodarczą wspierał społeczeństwo: w ostatnich latach życia przekazywał znaczne środki na cele filantropijne, a jego prace były cenione w środowiskach naukowych. Zmarł 7 stycznia 1902 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.