Kazimiera Kinga Dąbrowska
Biografia
Kazimiera Kinga Dąbrowska urodziła się 3 marca 1890 w Radomiu jako córka Antoniego i Zofii z Jezierskich.
Uczyła się rysunku i malarstwa w latach 1904–1905 w Żeńskiej Szkole Artystycznej u Leokadii Łempickiej oraz w latach 1907–1908 w Szkole Malarstwa i Rysunku Miłosza Kotarbińskiego. Malowała portrety, miniatury i grafikę użytkową.
Od 1916 wystawiała prace w Warszawie (Zachęta), Krakowie i Lwowie. W latach 1929–1931 prezentowała dorobek w Salonie Sztuki Francuskiej w Paryżu; w 1929 otrzymała wyróżnienie. Portretowała polityków (Piłsudski, Mościcki, Paderewski), arystokrację i aktorów (Juliusz Osterwa, Kazimierz Junosza-Stępowski, Mieczysław Frenkiel, Halina Szmolcówna).
W grudniu 1936 wyjechała do Rzymu i osiadła w klasztorze sióstr św. Józefa z Cluny. W czasie II wojny światowej nie zaprzestała działalności, wykonując miniatury Matki Boskiej Ostrobramskiej (1941), Matki Boskiej Fatimskiej (1943) oraz miniatury portretowe dowódców i generałów.
W październiku 1949 otwarto wystawę jej prac w Watykanie z okazji Roku Świętego 1950; zaprezentowano 100 miniatur i 75 rysunków; wydano pamiątkowy album. W 1952 z powodu pogorszenia zdrowia wyjechała do Szwajcarii do Fryburga, a po powrocie projektowała znaczki pocztowe dla Poczty Watykańskiej. W ciągu 18 lat zaprojektowała 28 emisji i 1 blok.
W 1951 Ludovico Chigi della Rovere Albani, wielki mistrz Zakonu Maltańskiego, który sportretowała w 1940, przyznał jej Krzyż Zasługi Zakonu Maltańskiego. W 1970 Muzeum Archidiecezjalne we Wrocławiu wystawiło jej prace z okazji 80. urodzin. Z polskiego okresu II wojny światowej przepadło około 400 prac; części zachowały się w Muzeum Narodowym w Warszawie i Krakowie oraz w Teatrze Teatralnym w Warszawie, a części w rękach prywatnych.
Kazimiera Dąbrowska zmarła w Rzymie i została pochowana na cmentarzu przy Via Flaminia.