Leo Finkelstein
Biografia
Urodził się w 1885 roku w Radomiu. Ukończył Gimnazjum Rządowe w Kielcach, następnie studiował filozofię i polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracował jako nauczyciel języka polskiego i jidysz w gimnazjum.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w Wojsku Polskim. W okresie dwudziestoletniego międzywojennego był członkiem zarządu gminy żydowskiej w Warszawie; pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Związku Literatów i Dziennikarzy Żydowskich, sekretarza sekcji żydowskiej PEN Clubu oraz członka zarządu Kultur-Lige, Towarzystwa Przyjaciół JIWO i Centralnego Związku Rzemieślników Żydów. W latach 30. XX wieku związał się z Bundem.
Współpracował z m.in. z Naszym Przeglądem, Folkscajtung, Der Moment i Literarisze Bleter. W latach 1933–1934 był także wydawcą nieregularnie wydawanego pisma Nasza Obrona. Był także autorem jednoaktówek, wystawianych przez amatorskie teatry w Kielcach.
II wojna światowa przeżył w Związku Radzieckim. Podczas pobytu w Moskwie został wraz z żoną aresztowany i zesłany. Był działaczem Komitetu Organizacyjnego Żydów Polskich. W 1946 roku powrócił do Polski, współpracował wówczas z czasopismem Jidisze Szriftn. W październiku 1946 roku w miesięczniku Folkscajtung opublikował artykul Obrzydliwość, brzydź się nią. O pisarzu, który jest oskarżony o zdradę, w którym oskarżył Michała Weicherta o kolaborację z Niemcami i wzywał do ponownego osądzenia go.
Niedługo później wyjechał do Paryża, a w 1948 roku osiedlił się w Stanach Zjednoczonych. Zmarł w 1950 roku i został pochowany na cmentarzu na osiedlu Glendale w Queens.
Wydał m.in. Grund sztrichtn fun der jidiszer filosofie (Zasadnicze kierunki filozofii żydowskiej, 1937); Ał nahorot Pojłn (Nad rzekami Polski); Do un dort (Tu i tam, 1950); Jidisz łuszn un jidisze egzistenc (Żydowskie oszołomienie i żydowska egzystencja, 1954).