Longin Damian Kaczanowski
Biografia
Longin Damian Kaczanowski urodził się 2 stycznia 1947 roku w Radomiu.
Uzyskał tytuł zawodowy magistra historii w 1970 roku na Uniwersytecie Warszawskim i w 1974 roku ukończył podyplomowe studia dziennikarskie na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Od 1972 roku współpracował z kieleckim Słowem Ludu. W latach 1983–1989 był sekretarzem redakcji i starszym publicystą w miesięczniku Przemiany. Założył czasopismo Ikar. Informator kulturalno-artystyczny Kielecczyzny, którego został pierwszym redaktorem naczelnym (1993–1997). Pisał także do Tygodnika Kulturalnego. Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL (1983–1990).
Pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej w Wałczu (1971), natomiast w latach 1971–1983 kierował biurem Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Kielcach. Był członkiem Komisji Historycznej wojewódzkiego zarządu ZBoWiD. Podjął również współpracę z Wojewódzkim Komitetem Ochrony Pamięci Walki i Męczeństwa oraz Komisją Historyczną KWPZPR (od 1978 należał do partii).
Specjalizuje się w historii niemieckiej okupacji ziem Kielc i w zbrodniach wojennych (m.in. pacyfikacja Michniowa).
Opublikował m.in. dwukrotnie wznawianą pracę pt. Zagłada Michniowa. Został odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi i medalem „Za Zasługi dla Kielczyzny”.
Wybrane publikacje: Zagłada Michniowa (Warszawa 1980), Hitlerowskie fabryki śmierci na Kielecczyźnie (Warszawa 1984; Biblioteka Pamięci Pokoleń), Miejsca pamięci narodowej w województwie kieleckim. 1939–1945 (Kielce 1989, współautor Bogusław Paprocki), Zagłada Michniowa, wyd. 3 popr. i uzup., Warszawa 2013.
Bibliografia: Kępa-Mętrak J., Ustawicznie czujni... O dziennikarzach regionu kielecko-radomskiego (i nie tylko), Warszawa 2012, s. 99-100.