Marcin Andziak
Biografia
Marcin Andziak urodził się 11 listopada 1897 roku w Radomiu w rodzinie Kazimierza i Marii z Szymczaków. W 1918 roku służył w Dowództwie Głównego Wojskowej Straży Kolejowej oraz w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. W 1920 roku walczył na froncie wojny polsko-bolszewickiej w szeregach 5. pułku piechoty Legionów. Później zajmował się ochroną wschodnich granic II Rzeczypospolitej i miał przydział w rezerwie do 28. pułku piechoty. W latach 20. i 30. XX wieku pełnił służbę w Okręgu II Policji Państwowej w Łodzi. Ukończył szkolenie w Centrum Wyszkolenia Żandarmerii w Grudziądzu. Na podporucznika awansowany został ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łódź Miasto II. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IV; był w grupie oficerów wojska pełniących służbę w Policji Państwowej w stopniach oficerów PP.
Po agresji ZSRR na Polskę i 17 września 1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej i osadzono go w obozie jenieckim w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez NKWD w lesie katyńskim. Po ekshumacjach w 1943 roku odnaleziono jego dowód osobisty, list i kartę szczepień; zwłoki oznaczono numerem 87. Figuruje na liście wywózkowej z 2 kwietnia 1940.
Upamiętnienie: 4 października 2007 roku MSWiA mianował go pośmiertnie na stopień komisarza Policji Państwowej (ogłoszono 10 listopada 2007), a 5 października 2007 roku MON mianował go pośmiertnie na stopień porucznika (ogłoszono 9 listopada 2007).