Maria Herdin
Biografia
Maria Herdin, córka radomskiego aptekarza Heliodora Konstantego Herdina, urodziła się w 1842 roku w Radomiu i zmarła w 1933 roku w Warszawie. Aktywnie uczestniczyła w Powstaniu Styczniowym, będąc członkinią Towarzystwa Patriotycznego kobiet (tzw. piątki) kierowanego przez Łuczyńską.
W czasie powstania szyła ubrania i okrycia dla powstańców, przygotowywała bandaże i szarfy, opiekowała się uwięzionymi i zesłanymi na Sybir. W paczkach z jedzeniem, które przekazywała uwięzionym, ukrywała piłki do przecinania krat.
W 1930 została odznaczona Krzyżem Niepodległości. Brała udział m.in. w spotkaniu z marszałkiem Józefem Piłsudskim w 70. rocznicę wybuchu powstania. W 1933 mieszkała w schronisku dla powstańców styczniowych na Pradze-Północ w Warszawie, przy ulicy Floriańskiej i Jagiellońskiej, razem z innymi weterankami.
Po śmierci zbierano datki na Towarzystwo Przyjaciół Weteranów zamiast kwiatów.