Tadeusz Jan Gaworski

Oficer Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej i cichociemny
25.12.1916 05.04.1963 Radom

Biografia

Urodził się 25 grudnia 1916 roku w Radomiu. W młodości mieszkał we Lwowie, gdzie uczył się w szkole powszechnej, a następnie w V Gimnazjum Humanistycznym; w latach 1933–1937 działał w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół” oraz w Polskim Związku Narciarskim.

W służbie wojskowej przeszedł szkolenia podchorążych, służbę na terenach Lwowa; od września 1939 awans na podporucznika; brał udział w kampanii wrześniowej; został aresztowany przez Sowietów, uciekł, dotarł do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii, gdzie kontynuował służbę w Polskich Siłach Zbrojnych i 1 SBS; w 1943 brał udział w zrzucie do okupowanej Polski jako cichociemny.

Po szkoleniach i dywersji w 1943 otrzymał przydział do Wydziału Lotnictwa AK; uczestniczył w akcjach bojowych, a w powstaniu warszawskim dowodził specjalnym plutonem oraz kompanią szturmową Palmiry-Młociny; był ranny 8 października 1944 i kontynuował działania do końca powstania.

Po wojnie wyemigrował do Wielkiej Brytanii; zmarł w Londynie 5 kwietnia 1963 i został pochowany na Gap Road Cemetery w Wimbledon; opublikował wspomnienia w książce Drogi cichociemnych.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Dwukrotny kawaler Krzyża Srebrnego Virtuti Militari (15 stycznia 1945 roku i 18 maja 1946 roku)
Krzyż Walecznych (17 stycznia 1946 roku)
Zwykły Znak Spadochronowy nr 0064, Bojowy Znak Spadochronowy nr 2018
Publikacja wspomnień 'Z dziennika' w książce Drogi cichociemnych (Londyn 1972, Warszawa 1993, 2008)

Ciekawostki

W 1942 ożenił się z Aliną Mazurkiewicz i miał dwóch synów: Andrzeja i Marka.
Jego Colt M1911 znajduje się w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.

Udostępnij