Tadeusz Kazimierz Cynkin
Biografia
Tadeusz Kazimierz Cynkin urodził się 25 kwietnia 1920 roku w Radomiu. We wrześniu 1939 roku wstąpił ochotniczo do oddziałów obrony Lwowa. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został aresztowany i osadzony w więzieniu na Zamarstynowie. Od 1940 roku przebywał w jednej celi z Władysławem Broniewskim.
Po ciężkim śledztwie 30 marca 1940 roku skazano go na półtora roku więzienia. Karę odbywał we Lwowie, Kijowie, Czernihowie i Połtowie. Po wybuchu wojny radziecko-niemieckiej zastał wcielony do batalionu pracy, a następnie, po utworzeniu Armii Polskiej w ZSRR, zgłosił się do niej. W 1943 roku ochotniczo do 1 Dywizji im. Tadeusza Kościuszki i po ukończeniu 2-miesięcznej szkoły oficerskiej przeszedł wraz z dywizją cały jej bojowy szlak jako dowódca kompanii i batalionu.
Po wojnie awansował w wojsku, był dowódcą pułku, dywizji i korpusu. Zdegradowany wskutek interwencji organów informacji. Odbywał służbę jako kierownik studium wojskowego przy Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Odwilż gomułkowską spędził w Krakowie, a dzięki zaufaniu studentów udaremnił prowokację podczas wiecu pod AGH.
W 1957 roku wybrano go na posła na Sejm PRL II kadencji z okręgu Kraków jako członka Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej; w parlamencie pracował w Komisjach Obrony Narodowej i Wymiaru Sprawiedliwości. Był pilotem i na studia na Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego został wysłany przez Ministerstwo Obrony Narodowej.
Po odwołaniu z Akademii został aresztowany i uwięziony pod pozorem innej sprawy. Po odbyciu kary wyemigrował w 1971 roku do Szwecji, gdzie założył i rozwinął przedsiębiorstwo w branży tłumaczeniowej. W 2002 roku przywrócono mu stopień wojskowy.