Wanda Jakubińska-Szacka
Biografia
Wanda Jakubińska-Szacka urodziła się w Radomiu (wówczas w Imperium Rosyjskim). W Warszawie ukończyła Prywatne Gimnazjum Żeńskie Krystyny Malczewskiej (1921) i studia na Oddziale Dramatycznym przy Konserwatorium Muzycznym (1924). W latach 1924–1931 występowała na deskach Teatru Miejskiego w Łodzi, a w sezonie 1925/26 także w Teatrze Perskie Oko w Warszawie. W latach 1931–1937 grała na scenach Teatru Wielkiego i Teatru Rozmaitości we Lwowie, gdzie współpracowała również z rozgłośnią Polskiego Radia. W latach 1937–1939 była w zespole Teatru Letniego w Warszawie.
Podczas okupacji niemieckiej występowała w kawiarni Sztuka w Warszawie, później pracowała jako kelnerka, ekspedientka, modystka, otrzymywała też pomoc materialną z funduszy Tajnej Rady Teatralnej.
Powojnie grała na scenach łódzkich: Teatru Kameralnego Domu Żołnierza (1945–1948), Teatru Osa (1948–1950) oraz Teatru Nowego (1950–1970), z którym związała się do przejścia na emeryturę 31 grudnia 1970.
Grała w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia. Wystąpiła również w spektaklach Teatru Telewizji: Przy trakcie Czechowa w reż. Jerzego Antczaka (1959), Pan Puntilla i jego sługa Matti Berolta Brechtaw reż. Tadeusza Minca (1964) i Rewizor Nikołaja Gogola w reż. Witolda Zatorskiego (1969).
Od 1928 była żoną aktora Maksymiliana Szackiego. Zmarła 31 maja 1987 w Berlinie Zachodnim.