Władysław Domagalskipseud.Cichy

Władysław Domagalskipseud.Cichy urodził się 5 stycznia 1893 roku w Radomiu. Był pomocnikiem murarza, a później robotnikiem w fabryce. W 1905 roku brał udział w demonstracji robotniczej w Radomiu podczas rewolucji 1905 roku. W latach 1906–1909 kolportował prasę socjalistyczną. Podczas I wojny światowej był zmobilizowany do rosyjskiej armii, w 1916 został internowany w Białej Podlaskiej, skąd zbiegł. Po powrocie do Radomia wstąpił do PPS, organizował demonstracje i strajki, należał do komitetów strajkowych.

Po 11 listopada 1918 działał w Związku Robotników Drzewnych, od 1921 został przewodniczącym oddziału. Od 1919 był działaczem KPP, członkiem Komitetu Dzielnicowego (KD), a następnie Komitetu Okręgowego (KO) Radom-Kielec. Podczas wyborów parlamentarnych 1922 był członkiem Komitetu Wyborczego Związku Proletariatu Miast i Wsi (ZPMiW). W 1924 był agitatorem na rzecz listy komunistycznej w wyborach do Kasy Chorych. Od 1925 do 1932 odbywał karę 6 lat, a 1933–1938 – 8 lat więzienia za działalność komunistyczną. Delegat na VI Zjazd KPP w październiku 1932 koło Mohylewa.

We wrześniu 1939 przedostał się na tereny zajęte przez ZSRR i do 1940 pracował w miejskich wodociągach we Lwowie, następnie wyjechał do obwodu czelabińskiego. Od 1944 członek ZPP, 1945 przewodniczący rejonowej organizacji ZPP. W 1946 wrócił do kraju i został sekretarzem KDPPRGlinice. Później był przewodniczącym Wydziału Kadr w Komitecie Miejskim PPR i członkiem Wojewódzkiej Komisji Kontroli Partyjnej w Kielcach oraz Komisji do Spraw Działaczy w Radomiu. W grudniu 1948 jako delegat wziął udział w I Zjeździe PZPR.

Był odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy. Brat Aleksandra.