Wojciech Jerzy Bogaczyk
Biografia
Wojciech Jerzy Bogaczyk był polskim historykiem, politykiem i publicystą oraz działaczem opozycji demokratycznej w latach 80. XX wieku.
Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie (1978). Podczas nauki nawiązał współpracę ze Studenckim Komitetem Solidarności w Warszawie. Po rozpoczęciu studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim prowadził kolportaż wydawnictw niezależnych, tzw. bibuły, przywożonych z Warszawy. Nawiązał także kontakt z lubelskim środowiskiem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela oraz uczestniczył w duszpasterstwie akademickim o. dominikanów prowadzonym przez o. Ludwika Wiśniewskiego. Uczestniczył w kole samokształceniowym i organizował grupy ulotkowe związane z bojkotem wyborów w 1980.
W październiku 1980 był współzałożycielem NZS KUL i został wybrany do tymczasowych władz krajowych NZS - jedenastoosobowego Ogólnopolskiego Komitetu Założycielskiego NZS. Brał udział w strajku łódzkim na przełomie stycznia i lutego 1981. Na pierwszym Zjeździe NZS w Krakowie został członkiem Krajowej Komisji Koordynacyjnej, a następnie wszedł w skład jej prezydium, odpowiadając za kontakty z Kościołem Katolickim, organizacjami młodzieży szkolnej oraz obroną więźniów politycznych. Organizował marsze w 16 ośrodkach akademickich w maju 1981. Był gościem I Zjazdu NSZZ „Solidarność”, w trakcie którego ogłoszono powstanie Klubu Służby Niepodległości, którego był współzałożycielem.
Internowany w okresie od grudnia 1981 do grudnia 1982 w ośrodkach w Białołęce, Jaworznie i Darłówku. W latach 1983–1986 kierował samorządem studentów KUL, uczestnicząc także w konspiracyjnych zebraniach krajowych liderów samorządów. W 1985 był sygnatariuszem apelu Samorządu KUL wzywającego do bojkotu wyborów. Na początku 1987 powrócił do pracy w odradzającym się w podziemiu NZS-ie: pod pseudonimem Stanisław Podorzecki wchodził w skład podziemnej Krajowej Komisji Koordynacyjnej NZS, której został przewodniczącym wybrany jesienią 1987. Wiosną 1988 kierował akcjami solidarnościowymi lubelskiego NZS ze strajkiem w Nowej Hucie. W sierpniu tego roku przewodniczył delegacji NZS Lublin w pielgrzymce do Ojca Świętego. Współredagował pisma podziemne: Nurt i Żak. Publikował także w prasie emigracyjnej: w paryskim piśmie Kontakt i w londyńskim Dzienniku Polskim. Jego praca magisterska: Problematyka religijna w prasie wychodzącej poza zasięgiem cenzury w latach 1976–1980, została wydana przez NZS Lublin w 1989 jeszcze poza zasięgiem cenzury.
Działalność polityczna w III RP
W latach 1989–1990 był członkiem prezydium Zarządu Głównego Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, a następnie liderem Chrześcijańskiego Ruchu Obywatelskiego. Od 1991 do 1995 należał do Ruchu Trzeciej Rzeczypospolitej. Bez skutku ubiegał się o mandat poselski: w wyborach parlamentarnych w 1991 z listy Wyborczej Akcji Katolickiej, a w wyborach w 1993 Zjednoczenia Polskiego - Porozumienia Centrum. W wyborach samorządowych w 1994, był pełnomocnikiem listy Prawica Razem w Warszawie. W latach 1995–2000 był przewodniczącym Komitetu Polska-Czeczenia. W 2001 został wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2006 uzyskał z IPN status osoby pokrzywdzonej. Był członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera G-tuje-9).
Publikacje książkowe: Problematyka religijna w prasie wychodzącej poza zasięgiem cenzury w latach 1976–1980, Lublin 1989; Bez (auto)cenzury. Z Wojciechem Bogaczykiem rozmawia Bartłomiej Noszczak, Warszawa 2013 (współautor Adam Pietrasiewicz), Powroty, Warszawa 2013.
Odznaczenia: 15 grudnia 2007 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. W 2016 został przez prezydenta Andrzeja Dudy odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności.