Zofia Grzyb
Biografia
Zofia Grzyb urodziła się 18 sierpnia 1928 roku w Radomiu. Była pracownicą i działaczką związkową: od 10 maja 1951 do 20 października 1952 pełniła funkcję sekretarza w Zarządzie Okręgowym Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Spożywczego w Radomiu. Od 1952 do 1955 pracowała w Zakładach Metalowych «Łucznik» im. Gen. Waltera, a od 1955 do 1985 była obuwniczą-brygadzistką produkcji w Radomskich Zakładach Przemysłu Skórzanego (RZPS) «Radoskór».
W listopadzie 1947 roku przystąpiła do Polskiej Partii Robotniczej, do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) przystąpiła 15 grudnia 1948 roku. W latach 1948–1949 należała do Związku Młodzieży Polskiej. W 1953 roku została członkinią Komitetu Miejskiego PZPR w Radomiu.
Od 15 lutego 1980 roku do 29 stycznia 1990 roku należała do Komitetu Centralnego PZPR, w tym od 19 lipca 1981 do 2 lipca 1986 roku była w składzie Biura Politycznego KC PZPR. Podobnie jak Jerzy Romanik, Jan Łabęcki i Albin Siwak miała pochodzenie robotnicze. Do PZPR przynależała aż do rozwiązania partii w 1990 roku. Od sierpnia 1981 była także przewodniczącą Komisji Ochrony Zdrowia Ludności i Środowiska KC PZPR. W październiku 1989 weszła w skład Centralnej Komisji Zjazdowej PZPR, która przygotowywała dokumenty programowe i organizacyjne na XI Zjazd PZPR.
W Biurze Politycznym KC pełniła głównie funkcję dekoratywną, jako tzw. przedstawicielka klasy robotniczej i inteligencji pracującej. Zdaniem Wojciecha Jaruzelskiego, Grzyb wraz z Romanikiem, Łabęckim i Siwakiem mieli przybliżać kierownictwu politycznemu problemy życia codziennego.
Przez krótki czas była członkinią Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego «Solidarność». Podczas IV plenarnego posiedzenia KC PZPR, odbywającego się od 16 do 18 października 1981 roku podjęła samokrytykę i odcięła się od związku zawodowego.
Była członkinią komisji Grabskiego, zajmującej się oceną działalności Edwarda Gierka jako I sekretarza PZPR. Zasłynęła nazwaniem Gierka pierwszym człowiekiem w kraju, który zawiódł Polaków.
Choć była przedstawiana jako reprezentantka wszystkich Polek, nie zyskała w społeczeństwie poważania i była postrzegana jako osoba, która nie może zmienić funkcjonowania systemu. Była żartobliwie nazywana «Grzybową z kanapkami», co miało sugerować, że jej rola ograniczała się do przygotowywania posiłków dla obradujących polityków.
Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal 30-lecia Polski Ludowej, Medal 40-lecia Polski Ludowej, Jubil. Medal 100 Rocznicy Urodzin Georgi Dymitrowa (Bułgaria, 1983), Medal jubileuszowy «Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945» (ZSRR, 1985) i inne.